Het Tegengeluid | Deel 10
Dankbaarheid als levenskunst
We leven in een wereld die gericht is op groei. Op ambitie. Op wat er allemaal nog beter, groter of sneller kan. Alsof het pas goed is, als het meer is. Maar wat als het ook goed mag zijn zoals het nu is?
Geschreven door Ronald Ram
Wat als je je blik zou richten op wat er al is, in plaats van op wat er ontbreekt?
Blij zijn met wat er is, vraagt een andere manier van kijken. Het is geen eindpunt, geen tevreden schouderklopje na een geslaagd project of een goede omzetmaand. Het is een levenshouding. Een houding waarin je ruimte maakt voor wat er nu gebeurt, in plaats van steeds te verlangen naar wat morgen misschien beter is.
Dankbaarheid begint bij aandacht
Dankbaarheid is niet iets dat zomaar gebeurt. Het begint met aandacht. Als je echt om je heen kijkt – met aandacht – dan zie je het wonderlijke van het alledaagse. Het kind dat in de speeltuin van de camping lacht. De geur van koffie in de vroege ochtend. Het geluid van vogels, of van gasten die ontspannen terugkeren van een dag aan zee. Of simpelweg het feit dat je kunt ademhalen, lopen, denken, voelen. Dingen die we vaak pas waarderen als ze niet meer vanzelfsprekend zijn.
In mijn werk als coach zie ik het keer op keer. Ondernemers die jarenlang hard gewerkt hebben, alles gaven, voortdurend streefden naar het volgende succes – maar het vermogen zijn kwijtgeraakt om te genieten van het moment. Ze zijn moe. Verdwaald in hun eigen tempo. En tegelijk: het zijn vaak mensen die zoveel te geven hebben. Mensen die, als ze weer leren zien, zichzelf hervinden.
Genoeg is soms precies goed
Blij zijn met wat er is, vraagt dat je stopt met vergelijken. Niet alleen met anderen, maar ook met eerdere versies van jezelf. We hebben de neiging om voortdurend te meten: meer klanten, betere reviews, grotere omzet, een snellere groei. Maar tevredenheid heeft niets met luiheid te maken. Het is juist krachtig om te zeggen: dit is goed zo.
Als financieel adviseur spreek ik ondernemers die genoeg verdienen, maar het gevoel hebben dat het nooit genoeg is. Want er is altijd iemand die het groter doet. Of beter. Of met meer bereik. En als je daar je geluk aan ophangt, blijf je jagen. Maar wanneer je durft te zeggen: ik ben blij met wat ik nu doe, met wie ik nu ben, ontstaat er ruimte. Ruimte om met plezier te werken. Om betere keuzes te maken. Om te leven.
Kamperen en de kunst van eenvoud
Op onze camping, Hart aan Zee, zie ik het ook dagelijks terug. Kamperen is de kunst van eenvoud. Mensen komen aan met een tent, caravan of busje, bouwen hun eigen plek op, en laten hun dagelijks ritme langzaam los. Ze zitten buiten met een boek. Ze koken een simpele maaltijd. Ze staren naar de lucht. En je ziet het gebeuren: ze landen. Niet omdat alles perfect is, maar omdat ze mogen zijn.
We ontvangen hier gasten uit allerlei landen, en ieder brengt iets unieks mee in hoe er wordt omgegaan met ontspannen en tevreden zijn. Voor de één is ontspanning een spelletje doen met het gezin. Voor de ander een wandeling of een fietstocht. Sommigen liggen het liefst een hele dag op het strand met een boek. Anderen zoeken het avontuur in watersport. En dat is het mooie: er is geen goed of fout. Iedereen heeft zijn eigen manier om tot rust te komen. Om dankbaarheid te voelen.
En eerlijk is eerlijk – ook ik leer daar elke dag van. Want het herinnert me eraan dat het niet draait om meer doen, maar om meer zijn.
Low & slow – over de kracht van vertraging
Wie mij een beetje kent, weet dat ik graag kook op een Kamado Green Egg. Zo’n keramische barbecue die je niet snel even aanzet voor een snelle hap. Nee, daar kook je low & slow op. Je verwarmt langzaam, laat het vlees rusten, en wacht tot het moment rijp is. Niet haasten. Niet forceren. En als het dan klaar is… dan proef je het verschil.
Voor mij is die manier van koken een prachtige metafoor voor het leven. En zeker voor het ondernemerschap. Je bouwt iets op, met aandacht. Je leert, probeert, valt en staat weer op. En je vertrouwt op het proces. Want dingen die echt waardevol zijn, vragen tijd. Groei is niet lineair. Geluk ook niet. Alles wat met aandacht en rust gebeurt, krijgt diepte.
Blij zijn met wat er is, betekent ook: niet alles willen controleren. Accepteren dat het soms even niet meezit. Dat het regent op een vakantiedag. Dat je een klant verliest. Of dat je in een fase zit waarin je even pas op de plaats moet maken. Dat is oké. Als je durft te rusten in genoeg, ontstaat er ruimte voor het onverwachte.
Een knipoog naar het leven
En als ik dan terugkijk op deze reeks blogs – de afgelopen tien weken waarin ik heb geschreven over aandacht, vertraging, vrijheid, tevredenheid en betekenis – dan voel ik vooral dankbaarheid. Niet alleen omdat ik ze mocht schrijven, maar omdat ik steeds weer werd herinnerd aan wat voor mij belangrijk is.
Ik ben blij met het leven dat ik leid. Als coach, als financieel adviseur, als camping-eigenaar. Ik mag werken met mensen die zoeken naar balans. Die worstelen en weer opstaan. En ik mag er deel van uitmaken. Niet door te zeggen wat ze moeten doen, maar door samen te kijken naar wat er al is.
En eerlijk gezegd: dat is prachtig werk.